Sonnetje's wereld
belevenissen en gedachtenspinsels

Sociale vermoeienissen

De veldslagen zijn voor zover ik weet even van het droomtoneel verdwenen. Nieuw deze week is dat ik elke dag opsta met een opgezet gezicht. Ogen die nauwelijks open willen, en dat is niet fijn. Maar gelukkig trekt het in de loop van de ochtend dan wel weer wat bij.

Vorig weekend ben ik samen met P toch maar es richting een tuincentrum gegaan. Om enigszins het idee te krijgen dat het bijna kerst is. Inmiddels staat de witte nepboom trots in de kamer, volgehangen met voornamelijk roze versierselen. Hilarisch! Het voelt ook hilarisch; een kerstboom in de herfst… Maar ach.

Een leerpunt van deze week is dat sociale ontmoetingen nog steeds slopend zijn. Twee keer koffievisite gehad (anders dan van trouwe P, die hier kind aan huis is). Gezellig, maar de dag erna ben ik gesloopt. Gisteren heb ik een groot deel van de dag doorgebracht in bed en op de bank, met een knallende koppijn. Nu helpt het stormachtige weer ook niet, dat is een feit.

Ergens deze week bedacht ik dat ik ga beginnen met het opschrijven van mijn herinneringen, te beginnen bij mijn vroegste jeugd. Hoe ver ik ga komen weet ik niet, maar het schrift is dik genoeg voor een fors deel ervan. Misschien helpt het me wat inzicht te verwerven in mezelf en mijn valkuilen. Let’s hope! Vanmorgen zijn de eerste twee genoteerd. Dat is meer dan genoeg voor een dag. Morgen maar weer verder! Of overmorgen.

2 Reacties to “Sociale vermoeienissen”

  1. Sociale contacten kunnen een ramp zijn. Sommige mensen zuigen in tien minuten tijd je hele energievoorraad leeg. Ik heb van alles geprobeerd maar niets helpt daartegen. Er blijft maar een remedie over: kluizenaarschap ontwikkelen.

    Weet je wat misschien een handige tip is bij het schrijven van je jeugdherinneringen? Maak blokken van drie jaar. Dan houd je het voor jezelf overzichtelijk. En gewoon veel ruimte overhouden voor ideeen die je naderhand nog te binnen schieten.

    Je vorderingen gaan langzaam, Sonnetje. Maar elke vooruitgang is er één. En je gaat de confrontatie met jezelf aan. Alleen daarom ontvang je bij deze van mij de Dapperprijs!

    LIefs Kakel

  2. Hi Kakel,

    Dank voor de tip over het opdelen in periodes! Ik denk wel dat dat me gaat helpen, want er popt vanalles op en niet bepaald in chronologische volgorde.

    Veel dank voor de Dapperprijs, die doet me veel goed. Ik plak ‘m op het keukenkastje, voor als ik de moed weer op dreig te geven😉 Ik voel me soms zo’n soort Don Quichotte, maar dan in de polder.

    Fijne feestdagen!
    X Sonnetje


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: