Sonnetje's wereld
belevenissen en gedachtenspinsels

Was dit de een-na-laatste keer?

Wat is het vreemd om zo bewust afscheid te nemen van iemand waarvan je weet dat ze binnen een paar dagen dood is… En wat is het fijn om dat samen met de twee meiden te doen waarmee Sonnetje de afgelopen twee jaar al steeds naar C toe ging. ’t Was als altijd, met een lach en een traan. Met als enige verschil een C die kunstmatig slaapt en dus echt niet meer een beetje reageert. Die slaap komt door de mix van morfine en nog iets-met-moeilijke-naam.

’t Was er druk. Ze heeft een eigen kamer in het VU, waar geen bezoektijden gelden. Er zaten twee vriendinnen en moeder + vriend toen de dames kwamen. De moeder van C vertelde dat ’s morgen 3 collega’s van ’t werk zijn geweest. En de dames gingen uiteindelijk weg omdat de volgende groep zich aandiende. Wat fijn dat er zoveel mensen nog even langskomen voor een laatste groet.

Dankzij alle medicatie lijdt C niet langer. Ze heeft hoge koorts, ontstekingen aan meerdere vitale delen en dan alles wat ze niet weten. Antibiotica doen niets meer, maar zal ze daar na twee jaar ook niet gewoon resistent tegen zijn?

Geen reacties to “Was dit de een-na-laatste keer?”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: