De grens is wel bereikt
De grens van wat Sonnetje kan handelen. Te lang te druk op het werk, teveel erg zieke mensen in haar omgeving, te weinig rust in haar hoofd om dat allemaal een plek te kunnen geven.
En dan is ineens scharrel ook geen scharrel meer. Omdat ie iemand anders nog net ff leuker vindt dan Sonnetje. Noem het maar ‘de druppel’, die van die emmer.
Het zorgt er voor dat Sonnetje nóg harder toe is aan die 3 weken vakantie om alles es flink op een rijtje te zetten, maar daar tegelijkertijd ineens veel minder zin in heeft.
Btw: over scharrel volgt geen verdere toelichting, ook niet voor degenen die niet van zijn bestaan op de hoogte waren en dat wel graag hadden gewild.
